Herdenking Tarwekamp: ““Zo houden we elkaar vast in herinnering en dragen we elkaar in de tijden die nog komen.”

Vanmiddag zijn de slachtoffers van de Tarwekampramp herdacht. In de Adventkerk aan de Robijnhorst werden hun namen genoemd en bij elke naam een kaars aangestoken, gevolgd door een moment van stilte. Een jaar geleden alweer trof een verwoestende explosie de Tarwekamp. De gevolgen van de ontploffing zijn nog steeds voelbaar voor de nabestaanden, bewoners en ondernemers van het complex, klonk het. En ook in de buurt Mariahoeve en de rest van de stad. “Ieder beleeft zo’n moment op eigen wijze,”  liet de gemeente in de aanloop naar de middag weten. “Tegelijk is er een sterke behoefte om troost en steun in verbinding met elkaar te vinden. Daarom is samenspraak met nabestaanden, bewoners, ondernemers en de buurt een herdenkingsbijeenkomst georganiseerd.” En die werd afgesloten met de woorden “Zo houden we elkaar vast in herinnering en dragen we elkaar in de tijden die nog komen.”

Eigendom
“Het gaat hard,” merkte iemand op die de zwaarte van het moment in de Adventkerk wat wilde verlichten met een praatje. “Niet normaal, alweer een jaar voorbij. En eerder deze week ook alweer zo iets ergs: een auto-ongeluk, drie doden.” Of het al een beetje opschiet met de herbouw van de Tarwekamp, mengde een ander zich in het gesprek. “Het is particulier eigendom, niet van de gemeente,” wist die. “Er wordt al wel wat aan gedaan, maar het gaat stukje bij beetje. Het loopt allemaal over verschillende VVE’s.” Schattingen willen dat het nog wel zo’n 3 jaar duurt voordat alle schade is weggewerkt. “Maar zou je daar dan nog terug willen,” klonk het. “Ieder moment van de dag wordt je er toch weer aan herinnerd?”

Vol
De Adventkerk is intussen op een paar lege stoelen helemaal vol. Met brandweermensen bijvoorbeeld, net als de politieagenten in werkkleding, familie van de slachtoffers, hun vrienden en kennissen, buren en belangstellenden die willen weten wat er in het afgelopen jaar is gebeurd. Getroffen bewoners kregen in die tijd te maken met financiële lasten die ze niet voor mogelijk hielden, klonk het in een van de toespraken. Die zijn daarom misschien meer geholpen met tips dan met medeleven. VVE’s lieten zich intussen van hun beste kant zien en zouden zich “drie slagen in de ronde” hebben gewerkt voor renovaties. De praktijk leerde dat niet alles in één keer goed gaat en eerst scheef loopt.

Positief
Naast alle materiële misère is er nog de mentale klap die de ramp veroorzaakte. Pas wanneer de getroffenen die te boven zijn, kunnen ze weer positief naar de toekomst kijken, klonk het. Veel meer zit er ook niet op: “We moeten verder!” Dezer dagen rouwen mensen nog steeds, vertelde een toespreker. Die zei nu pas te beseffen dat de hulpverleners eigenlijk nog niet de dank hadden gekregen die ze toekomt. Sommigen brachten zichzelf met hun reddingswerk zo in gevaar dat ze er een trauma aan overhielden. Want het was niet niks, klonk het. De Tarwekamp leek op een oorlogsgebied, op een plek waar terroristen hadden huisgehouden. Daar wordt dan telkens weer over gepraat. Bijvoorbeeld op familiefeesten waar dan altijd iemand ontbreekt.

Bevatten
Burgemeester Jan van Zanen betuigde “diep respect [] voor de reddingswerkers die hun leven in de waagschaal stelden om hun medemens te redden”. Hij herinnerde zich dat hij een jaar geleden overal kapot glas zag en een brandlucht rook die hem voor altijd zal bijblijven. “Ik keek naar, ja, naar wat eigenlijk?” Vanochtend dacht hij er weer aan toen hij op precies dezelfde plek stond. “Wat een jaar geleden gebeurde is eigenlijk nog altijd niet te bevatten. Vandaag denken we aan de zes mensen die de explosie niet overleefden. Het gemis is onuitsprekelijk groot en nog heel erg voelbaar.” Van Zanen dacht ook aan de vier gewonden. “We denken aan iedereen die een of meer dierbaren verloor, een thuis kwijtraakte of nog elke dag met angst, pijn of vragen leeft.” En aan de vele huisdieren die omkwamen. “Dieren die voor velen een onmisbaar onderdeel van hun leven waren.”

Daden
Het leed dat op die vroege ochtend van 7 december 2024 werd aangelegd, is eigenlijk met geen pen te beschrijven, zei Van Zanen. “Het werd en wordt gevoeld aan de Tarwekamp in Mariehoeve, in heel Den Haag en ver naar buiten. Dat geldt niet alleen voor de direct getroffenen, maar bijvoorbeeld ook voor omwonenden. Iets dat me heel duidelijk is geworden in mijn gesprekken de afgelopen twaalf maanden. Daarom is het zo goed om met elkaar bijeen te zijn en samen ruimte te geven aan ons verdriet.” Maar er zijn niet alleen woorden, benadrukte hij, ook daden. “En ik blijf het zeggen: we laten niemand los voordat die persoon weer op eigen benen kan staan.”

Bron: Eigen verslaggeving