Op de oprijlaan van Voorlinden klinken vogels. De zon ligt op het water van de vijver en het landgoed in Wassenaar blijft rustig terwijl binnen de verhouding tussen mens, ruimte en kunst voortdurend verandert.
Voorlinden bestaat tien jaar en viert dat met de tentoonstelling Celebrating the Icons of Art, te zien van 12 september 2026 tot en met 7 maart 2027.
De jubileumviering krijgt meteen een feestelijk karakter, met ballonnen als kleurrijk decor.
Niet per se als officiële route door het museum, maar wie bij binnenkomst de zaal van Martin Creed inloopt, staat direct tussen duizenden gekleurde ballonnen. Ze vullen de ruimte tot boven het hoofd en nemen bijna alle oriëntatie weg. De ingang verdwijnt uit beeld. Tussen de ballonnen wordt het lichaam klein en beweging vreemd. Het oog zoekt een opening, maar vindt vooral kleur. Het voelt alsof de werkelijkheid net een fractie verschuift. Een mooie koortsdroom, onder museumlicht.
Dat gevoel blijft niet in deze zaal.
Het loopt mee door de tentoonstelling, waar monumentale werken de bezoeker klein maken en kleinere werken juist vragen om dichterbij te komen en je het gevoel geven gigantisch te zijn. Werken als – Boy (1999), een hurkende jongen van 4,5 meter hoog van de Australische kunstenaar Ron Mueck, komt in delen over uit het Deense museum ARoS in Aarhus. Op de plek waar normaliter Mueck’s andere publiekslieveling Couple under an Umbrella (2013), vast onderdeel van de Voorlinden-collectie staat, troont nu deze gigantische jongen. Op een andere plek in het museum juist het tegenovergestelde: minuscule liftdeurtjes in een muur, van Maurizio Cattelan (2001), die opengaan en dichtschuiven met bijpassend geluid en in zaal 4 een piepklein muisje dat ergens een grote toespraak houdt, een werk van Ryan Gander.
Die schaalverschuiving keert terug door het hele museum. In Swimming Pool (2016) van Leandro Erlich kijk je van bovenaf een zwembad in en van onderaf weer terug omhoog, zonder ooit nat te worden.
Laten we vooral ook Pumpkin (2009) niet vergeten een oranje pompoen met zwarte stippen van Yayoi Kusama. Kusama overleed op 14 augustus 2026 in Tokio, 97 jaar oud; ze kampte decennialang met hallucinaties die ze zelf koppelde aan psychoses, en verwerkte dat een leven lang in haar werk.
De tentoonstelling brengt daarnaast werken samen van onder anderen Claude Monet, Joan Miró, David Hockney en Mark Rothko. Namen die in de kunstgeschiedenis hun eigen gewicht meedragen.
Wie de tentoonstelling verlaat, kan nog even blijven hangen in de nieuwe kunstboekwinkel, naast de bestaande museumwinkel. Een laatste uitnodiging om iets prachtigs mee naar buiten te nemen
Buiten gaat het feest nog even door. De tuin van Piet Oudolf, het landhuis en de kunstwerken die verspreid in het landschap staan, vormen samen bijna een laatste zaal, maar dan zonder muren.
Pas wanneer aan het einde van de lange oprijlaan je de poort uitgaat, keert de gewone wereld terug.
Tot die tijd is Voorlinden nog even die bijzondere plek waar de schaal van de werkelijkheid voortdurend lijkt te verschuiven. En precies dat maakt het jubileumfeest zo geslaagd: je komt niet alleen om kunst te bekijken, maar stapt voor een paar uur een andere wereld binnen.
Bron: eigen verslaggeving